Bruksizam |
|
Bruksizam je stručni termin za pojavu koja prati čoveka od davnih vremena do današnjeg, stresom obeleženog vremena. Manifestuje se stiskanjem zuba, škripanjem zubima, škrgutanjem. Prema Američkoj Dentalnoj Asocijaciji čak 5-20% populacije pati od nekog oblika bruksizma. Veliki procenat ljudi sa ovim problemom, čak 80%, nije svestan da ga ima. Bruksizam se deli na dnevni i noćni. Najčešće se javlja kod adolescenata i u petoj deceniji života. Sa starenjem učestalost opada. Nešto je češći kod žena u odnosu na muškarce. Može da se javi kod dece ali najčešće je udružen sa prehladama, upalama grla, uha ili alergijama. Bruksizam dijagnostikovan u dečijem dobu najčešće nestaje s vremenom. Uzrok bruksizma je još uvek nejasan. U etiologiji sigurno postoji više faktora. Faktor koji se već dugo vremena ističe kao najvažniji je psihičke prirode (stres, napetost, strah, zamor).  Dijagnoza bruksizma zasniva se na njegovoj kliničkoj slici, odnosno promenama koje ostavlja na stomatognatnom sistemu, zubima i okolnim tkivima. Sile koje se tokom bruksizma razvijaju bar su tri puta jače od normalnih sila koje se javljaju pri žvakanju. To dovodi do kliničke slike kojom dominiraju:
Terapija bruksizma uključuje redukciju stresa, tretiranje simptoma i znakova viličnih parafunkcija, zaustavljanje ustaljenih neuromuskularnih navika. Redukcija psihičkog stresa ponekad iziskuje bitne promene u životnim navikama, stručno savetovanje, vežbe relaksacije. Farmakoterapeutici, fizikalna terapija i okluzalne naprave takođe su u upotrebi u cilju terapije. Najefikasnije terapeutsko sretstvo je okluzalni silikonski štitnik - splint. On se izrađuje u stomatološkim ordinacijama na osnovu otiska. Ima višestruku ulogu u terapiji. Sprečava dalje „trošenje“ zubne supstance, doprinosi promeni loših navika i potvrdi dijagnoze. Nosi se uglavnom samo noću.   |
| Pošaljite članak prijatelju! |